మనిషి మేధస్సు భూమి పరిమితులను దాటి విశ్వాన్ని అన్వేషించే స్థాయికి చేరింది. మనం భూమిపైనే శాశ్వతంగా ఉండాల్సి ఉంటే, ప్రకృతి మనకు ఇంతటి మేధాశక్తిని ఇచ్చి ఉండేదా అన్న ప్రశ్న శాస్త్రవేత్తలను ఆలోచింపజేస్తోంది. ఈ నేపథ్యంలో గ్రహాంతర ప్రయాణం, అంటే మన సౌర కుటుంబాన్ని దాటి ఇతర నక్షత్రాల చుట్టూ తిరిగే గ్రహాలకు చేరే అవకాశాలపై పరిశోధనలు కొనసాగుతున్నాయి.

మన సౌర కుటుంబంలో ఎనిమిది గ్రహాలు ఉన్నప్పటికీ, జీవించడానికి అనుకూలమైనది భూమి మాత్రమే. Mars‌పై స్పేస్ సూట్ తప్పనిసరి, Moon‌పై రేడియేషన్ సవాలు, Jupiter‌పై బురద, Venus‌పై లావాలు, Saturn‌పై మంచు వంటి సమస్యలు ఉన్నాయి. ఈ నేపథ్యంలో భవిష్యత్తులో భూమిలాంటి గ్రహాన్ని ఇతర నక్షత్రాల వద్ద వెతకాల్సిన అవసరం తప్పదనే అభిప్రాయం వ్యక్తమవుతోంది.

NASA ఇప్పటివరకు 6 వేలకుపైగా ఎక్సోప్లానెట్లను గుర్తించింది. వీటిలో కొన్ని గ్రహాలపై జీవం ఉండి ఉండొచ్చని అంచనాలు ఉన్నప్పటికీ, ఇప్పటివరకు ఎక్కడా ఏలియన్స్ ఉన్నట్లు ప్రత్యక్ష ఆధారాలు లభించలేదు. ఒక వేళ జీవం ఉన్నా, వారు మనకంటే అధునాతన సాంకేతికత కలిగి ఉండాల్సిందే. ప్రస్తుత పరిస్థితుల్లో వారు భూమిని చేరే సూచనలు కనిపించడం లేదు. అందువల్ల మనుషులే ఇతర నక్షత్రాల గ్రహాలకు వెళ్లాల్సి రావచ్చని శాస్త్రవేత్తలు భావిస్తున్నారు.

ఇక్కడే ప్రధాన సవాళ్లు మొదలవుతాయి. మనకు దగ్గరలోని గ్రహం Mars. Saturn‌ను చేరడానికి ప్రస్తుత రాకెట్ సాంకేతికతతో కనీసం నాలుగేళ్లు పడుతుంది. అలాంటప్పుడు మన సౌర కుటుంబాన్ని దాటి మరో నక్షత్రం చుట్టూ తిరిగే గ్రహాన్ని చేరడం ఎంత కష్టమో అర్థమవుతుంది. Proxima Centauri అనే మనకు సమీప నక్షత్రం సుమారు 4.25 కాంతి సంవత్సరాల దూరంలో, అంటే దాదాపు 40 లక్షల కోట్ల కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉంది. ప్రస్తుత సాంకేతికతతో అక్కడికి చేరాలంటే లక్షల సంవత్సరాలు పడుతుందని లెక్కలు చెబుతున్నాయి.

ప్రస్తుతం మానవులు నిర్మించిన అత్యంత వేగవంతమైన అంతరిక్ష నౌక Parker Solar Probe. ఇది సెకనుకు సుమారు 192 కిలోమీటర్ల వేగంతో ప్రయాణిస్తోంది. ఇది కాంతి వేగంలో కేవలం 0.064 శాతం మాత్రమే. ఈ వేగంతో Proxima Centauri చేరాలంటే 6,000–7,000 సంవత్సరాలు పడుతుందని NASA అంచనా. అంతేకాకుండా, ఇది మనుషులు లేని ఉపగ్రహం కాబట్టి ఇంత వేగం సాధ్యమైంది. మనుషులు ప్రయాణించే నౌకకు ఆహారం, నీరు, మందులు వంటి అవసరాలన్నీ తీసుకెళ్లాల్సి రావడం వల్ల నౌక పరిమాణం విపరీతంగా పెరగాల్సి ఉంటుంది.

అత్యధిక వేగంతో ప్రయాణించే నౌకలకు అపారమైన శక్తి, భారీ ఇంధనం అవసరం. అంత ఇంధనాన్ని నిల్వ చేయడానికి కూడా ఒక నగరంకంటే పెద్ద నౌక అవసరమవుతుందని శాస్త్రవేత్తలు చెబుతున్నారు. అలాంటి నౌకను తయారు చేసి, అంతరిక్షంలోకి పంపడం స్వతంత్ర సవాలే. సినిమాల్లో చూపించేలా కాంతి వేగంతో ఒక్కసారిగా ప్రయాణించడం మనుషుల శరీరం తట్టుకోలేనిది.

ఒక అంచనా ప్రకారం, ఒక స్పేస్ షిప్ కాంతి వేగాన్ని అందుకునే స్థాయికి చేరాలంటే దాదాపు 200 సంవత్సరాలు నిరంతర వేగవృద్ధి అవసరం. అంత కాలం నౌకలో మనుషులు జీవించడం, ఆ తర్వాత నాలుగేళ్లకు పైగా ఆ వేగంతో ప్రయాణించడం, గమ్యానికి చేరుకున్నాక మళ్లీ వేగాన్ని తగ్గించడం వంటి దశలన్నీ అత్యంత క్లిష్టమైనవి.

ఈ నేపథ్యంలో ప్రస్తుతం మనుషుల బదులు చిన్న ప్రోబ్స్‌ను కాంతి వేగం 20 శాతం వరకు వేగంతో పంపడం ఉత్తమ మార్గమని శాస్త్రవేత్తలు భావిస్తున్నారు. రోబోలను పంపే ఆలోచన కూడా ఉంది. అయితే అంత దూరం నుంచి సమాచారం భూమికి చేరడానికి ఏళ్ల తరబడి పడే అవకాశం ఉంది. ఉదాహరణకు Mars నుంచి Rover పంపే సందేశం NASA చేరడానికి 20 నిమిషాలు, తిరిగి NASA నుంచి వెళ్లే కమాండ్‌కు మరో 20 నిమిషాలు పడుతోంది. గ్రహాంతర దూరాల్లో ఈ ఆలస్యం మరింత పెరుగుతుంది.

అంతరిక్ష ధూళి, చిన్న రాళ్లు కూడా మరో పెద్ద ప్రమాదం. అతి వేగంతో దూసుకెళ్లే చిన్న గోలీంత రాయి కూడా పెద్ద పేలుడు సృష్టించినంత నష్టం కలిగించగలదు. విశ్వం చీకటిగా ఉండడం, ఆ నల్లటి రాళ్లు కనిపించకపోవడం వల్ల వాటిని ముందుగానే గుర్తించడం కష్టసాధ్యం.

ఇప్పటికైతే శాస్త్రవేత్తలు రోబోటిక్ ప్రోబ్స్, అధునాతన ప్రొపల్షన్ సాంకేతికతలు అయిన Nuclear Thermal, Interstellar Mapping Missions (IMAP) ద్వారా ముందడుగు వేస్తున్నారు. అయినప్పటికీ మానవులు గ్రహాంతర ప్రయాణికులుగా మారడం ఇప్పటికీ ఊహా స్థాయిలోనే ఉంది. ఈ కల నిజమవుతుందా లేదా అన్నది భవిష్యత్తు సాంకేతిక పురోగతిపైనే ఆధారపడి ఉంది.